‘We namen afscheid zonder te weten dat het voor altijd zou zijn…’ – Na de tragedie bij OXY proberen de nabestaanden van Jille (23), Johan (36), Koen (44) en Stijn (46) een onvoorstelbaar verlies een plek te geven. Een verdriet dat met geen woorden te beschrijven is

đ âNOOIT HAD IK KUNNEN DENKEN DAT DIT DE LAATSTE KEER WASâ: na de OXY-ramp krijgt één oude foto plots een ondraaglijke betekenis
Het was een gewone werkdag die nooit meer gewoon zou eindigen. Jille Verleysen-Moerman (23), Johan Boesmans (36), Koen Hauquier (44) en Stijn Vanstraelen (46) vertrokken naar Brussel om er samen hun vak uit te oefenen. Voor hun families leek het een afscheid zoals er al honderden waren geweest.
Een kus, een vluchtige groet, misschien nog een laatste bericht. Niemand kon vermoeden dat ze die avond niet meer naar huis zouden terugkeren.
De vier mannen kwamen om bij de verwoestende brand op de werf van het OXY-gebouw aan het De BrouckĂšreplein. Samen met de Anderlechtse Mohamed en een Roemeense arbeider werden ze levenloos aangetroffen bij een lift. De brand bereikte de liftschacht en de kabel van de lift begaf het, maar wat er precies gebeurde en waardoor de kabel brak, maakt nog deel uit van het onderzoek. Het Nieuwsblad
De foto die nu alles verandert
Van Jille, Johan, Koen en Stijn bestaat een foto waarop ze samen trots poseren bij twee liften die ze hadden afgewerkt. Vier collegaâs naast elkaar, tevreden over het resultaat van hun werk.
Toen de foto in 2024 werd gemaakt, was het een beeld van vakmanschap en kameraadschap. Na de tragedie heeft diezelfde foto een haast ondraaglijke betekenis gekregen.
De vier werkten voor On Time Metalworks, een metaalbedrijf uit Alken. Ze vormden volgens mensen die hen kenden een hecht en goed op elkaar ingespeeld team. Ze deelden dezelfde trots voor hun beroep en zouden pas tevreden zijn wanneer een opdracht perfect was uitgevoerd.
Een voormalige collega kan nauwelijks bevatten dat hij hen nooit meer zal terugzien. Zijn woorden vatten het onwerkelijke gevoel samen: âNooit had ik kunnen denken dat dit de laatste keer was dat ik ze zou zien.â Het Nieuwsblad
Jille was pas 23 en had zijn toekomst net opgebouwd
Jille was de jongste van de vier. Hij werkte vier jaar als metaalbewerker bij OTM en stond bekend als iemand die zijn vak opvallend snel beheerste. De liefde voor het werk kreeg hij al jong mee van zijn grootvader.
Hij droomde ervan om later een eigen bedrijf te beginnen. Ook privé leek een nieuw hoofdstuk net aangebroken: samen met zijn vriendin had hij een huis gekocht in Kortessem. Ze deelden hun leven met twee hondjes en waren volop bezig met plannen voor de toekomst.
Als oudste van het gezin was Jille bovendien een voorbeeld voor zijn drie jongere broers en zijn zusje.
Het weekend voor de ramp zat de familie nog samen rond de barbecue. Ze maakten grapjes over de aankoop van zijn woning, de documenten bij de notaris en alle verantwoordelijkheden die daarbij kwamen kijken. Voor vader Franky overheerste vooral trots.
Enkele dagen later veranderde alles.
Toen Franky hoorde over de brand, bleef hij hopen dat zijn zoon misschien ergens veilig was. Maar toen de politie bij het bedrijf in Alken verscheen en hem vroeg DNA af te staan, verdween volgens hem het laatste sprankeltje hoop.
âMijn fantastische zoon leeft niet meer. Met dat besef zullen we verder moetenâ, vertelde hij. Wat hem nu vooral bezighoudt, is de vraag of Jille tijdens zijn laatste momenten veel heeft geleden. RTL Nieuws
Koen laat zijn grote liefde en vier kinderen achter
Voor Bianca Lambrechts begon de nachtmerrie toen ze hoorde dat haar echtgenoot Koen op een werf in Brussel aan het werk was. Ze wist aanvankelijk niet in welk gebouw hij zich bevond.
Ze probeerde hem verschillende keren te bellen. Zijn telefoon ging nog over, maar Koen nam niet op. Wat aanvankelijk bezorgdheid was, veranderde langzaam in paniek.
Omstreeks 14.30 uur kreeg Bianca het nieuws waarvoor ze het meest had gevreesd.
Koen en Bianca waren bijna tien jaar samen en twee jaar getrouwd. Samen vormden ze een samengesteld gezin met vier kinderen. Hun jongste zoon Pieter is pas vijf jaar oud.
Koen werkte als zelfstandige metaalconstructeur in onderaanneming voor OTM. Zijn vrouw omschrijft hem als een perfectionist en een man die leefde voor zijn gezin en zijn beroep.
âMet één vingerknip is mijn grote liefde afgepakt, mijn rots, de papa van onze kinderenâ, getuigde Bianca. De gezinsvakantie die voor eind augustus gepland stond, zal er nooit komen. In plaats daarvan moet ze haar kinderen proberen uit te leggen waarom hun vader niet meer thuiskomt. Het Nieuwsblad
Stijn zou enkele dagen later 47 worden
Stijn Vanstraelen was medezaakvoerder van On Time Metalworks. Hij werkte zijn hele loopbaan als lasser en richtte het bedrijf zeven jaar geleden samen met zijn vriend Philip Baret op.
Hij werd omschreven als een gedreven ondernemer, maar vooral ook als een familieman. Stijn laat een verloofde en drie kinderen achter. Slechts enkele dagen na de tragedie zou hij zijn 47ste verjaardag hebben gevierd.
Voor zijn zakenpartner is het verlies nauwelijks te bevatten. OTM verloor bij de brand niet alleen vier vakmensen, maar in één klap ook een groot deel van zijn hechte ploeg. De opdracht in Brussel was bovendien hun laatste grote klus voordat het jaarlijkse verlof zou beginnen.
Wat een afsluiting van een drukke werkperiode moest worden, werd de zwartste dag uit de geschiedenis van het bedrijf.
Ook Johan keert nooit meer terug naar huis
Johan Boesmans was afkomstig uit Lommel en woonde in Stevoort. Hij werkte al enkele jaren bij OTM en had daarvoor ervaring opgedaan bij een ander metaalbedrijf in Alken.
Mensen die met hem samenwerkten, herinneren hem als een harde werker en een bijzonder goede collega. Johan stond misschien minder in de publieke belangstelling dan sommige andere slachtoffers, maar zijn verlies is daarom niet minder groot.
Achter iedere naam schuilt immers een volledig leven: familieleden die nog op een telefoontje wachten, vrienden die oude berichten opnieuw lezen en collegaâs die automatisch naar een werkplek kijken die voortaan leeg blijft.
Honderden mensen komen samen in Alken
De tragedie heeft niet alleen de families getroffen. In Alken, waar OTM gevestigd is, heerst diepe verslagenheid.
In het gemeentehuis werden vier afzonderlijke rouwregisters geopend, één voor ieder Limburgs slachtoffer. Inwoners, ondernemers en mensen uit de metaalsector kwamen er persoonlijke boodschappen achterlaten.
Op zaterdag 18 juli verzamelden vervolgens honderden mensen op industrieterrein Kolmen voor een stille wake. Op de plek waar normaal machines klinken en bedrijven volop draaien, werd samen gezwegen voor Stijn, Koen, Johan en Jille. TV Limburg
Die massale aanwezigheid kan het verdriet niet wegnemen. Ze laat de nabestaanden wel zien dat ze het verlies niet helemaal alleen hoeven te dragen.
Zes levens, talloze onbeantwoorde vragen
De OXY-brand kostte in totaal zes arbeiders het leven. Naast de vier mannen van OTM kwamen ook Mohamed uit Anderlecht en een Roemeense werknemer om. Ook hun families bleven achter met dezelfde leegte en dezelfde behoefte aan antwoorden.
De precieze oorzaak van de brand en de omstandigheden rond het falen van de lift worden nog onderzocht. Zolang dat onderzoek loopt, is voorzichtigheid noodzakelijk. Voor de families is het belangrijk dat niet wordt gespeculeerd, maar dat nauwkeurig wordt vastgesteld hoe deze ramp kon gebeuren.
Voor Jille, Johan, Koen en Stijn komt ieder antwoord te laat.
Hun plannen stopten op één gewone werkdag. Een pas gekocht huis zal zonder Jille een thuis moeten worden. Vier kinderen moeten verder zonder Koen. Stijn zal zijn 47ste verjaardag niet meer vieren. En op de werkvloer blijft de plaats van Johan voorgoed leeg.
De foto van de vier mannen bij hun afgewerkte liften blijft bestaan. Vier collegaâs die recht in de camera kijken, trots op wat ze samen hadden gebouwd.
Niemand wist toen dat dit beeld later een van de pijnlijkste herinneringen aan hen zou worden.



