Vrienden Hugo Sigal en Jacky Lafon delen al 50 jaar lief en leed: “Een nieuwe liefde? Het mag nog eens gebeuren”
In ‘Familie’ hangen er liefdesintriges op leeftijd in de lucht. Marcel voelt immers een goeie klik met zijn oude vlam Rita, net nu hij zijn huwelijk met Brigitte aan het voorbereiden is. Jacky Lafon (79) en Hugo Sigal (78), die vijftig jaar showbizzgeschiedenis delen, vinden het heerlijk om samen op de set te staan, maar of er ook in het echt romantiek van komt? “Er is een enorme geschiedenis tussen ons”, vertellen ze in ‘Dag Allemaal’.
Hugo, zanger/acteur, is na de dood van zijn Nicole drie jaar geleden aan een nieuwe fase in z’n leven begonnen. In de coulissen van ‘Familie’, waar we met eigen ogen kunnen vaststellen dat het klikt tussen Jacky en Hugo, gaat het al snel over zijn nakende verhuis. Hij verlaat Wemmel, waar hij veel mooie herinneringen heeft met Nicole, voor het centrum van Antwerpen.
“Een chic spel hoor, dat hij daar gekocht heeft”, zegt Jacky. “Amai. Maar dat gaat u goed doen, Hugo.” “Ik weet het”, aldus Hugo. “Ik zal tranen laten wanneer ik vertrek, maar ik heb Colleke bij me, in m’n hoofd en in m’n hart. En ze zou dit ook gewild hebben voor mij, daar ben ik zeker van.”
“Dit is een nieuwe fase in mijn leven, ja”, gaat Hugo verder. “Ik kijk ernaar uit om de stad te verkennen, vrienden te zien, te genieten van alle voorstellingen in m’n buurt. Heerlijk. M’n hart openzetten voor iemand, da’s iets anders, daar ben ik nog niet aan toe. Er zijn kansen geweest, maar het voelt niet goed.”
“Begrijpelijk”, pikt Jacky in. “Voor mij mag het wel nog gebeuren, een nieuwe liefde. Als ik zag wat Annie Geeraerts nog beleefd heeft met haar Paul. Prachtig, toch, op haar 90ste? Maar ja, ’t is niet evident. Ik heb eens op uitnodiging aan ‘Hotel Romantiek’ meegedaan en ik moet zeggen: wat ze daar deden voor de senioren was fantastisch, ze rolden echt de rode loper uit, ik vond het geweldig. Maar de meeste mannen zoeken iemand om voor hen te zorgen en om niet alleen te zijn. En ik kan mijn vrijheid niet afgeven.”
Jullie wonen straks veel dichter bij elkaar. Gaan jullie dan ook elkaars deur platlopen?
Hugo: “Nee, dat niet. Wij zijn heel goede collega’s, die uitstekend met elkaar overweg kunnen. En er is natuurlijk een enorme geschiedenis tussen ons. Hoe lang kennen we elkaar nu al, Jackske?”
Jacky: “Da’s nog van toen ik samen was met Nest (Jacky’s voormalige echtgenoot Ernest Adriaensen, bekend als muzikant bij De Strangers, red.). Vijftig jaar moet dat zijn, Hugo.”
Hugo: “Ongelooflijk, hé. Ik weet dat Jacky altijd naar Nicole en mij heeft opgekeken. Maar voor wat zij heeft gedaan, doe ik ook m’n hoed af. Zestig jaar showbusiness dit jaar! En ze wordt nog altijd overal gevraagd, da’s niet zomaar.”
Jacky: “M’n jubileumconcerten deze zomer in Het Witte Paard moeten een nieuw hoogtepunt worden. Ik had zó graag gehad dat Hugo m’n verrassingsact zou zijn. Maar ’t lukt niet met de agenda’s. Jammer. Weet je waar ik trouwens níet naar uitkijk? M’n volgende verjaardag, in november. Die tachtig. (huivert) Dan word je als vrouw echt aan de kant geschoven. Hugo is dan wel bijna even oud, maar op hem heeft de tijd gewoon geen vat. Wat hij nog allemaal doet zeg! Ik probeer hem zelfs af en toe in te tomen.”
Hugo: “Ze is zo bezorgd om mij. Maar het lukt allemaal nog. Mijn geheugen vertoont nog geen slijtage bijvoorbeeld. De carrosserie kraakt, m’n onderrug speelt me wat parten, maar verder kan ik alleen maar heel content zijn met wat ik nog allemaal kan en mag doen.”
Zoals je rol als Marcel in ‘Familie’. Hij krijgt een liefdesdilemma voorgeschoteld dankzij Jacky’s personage Rita.
Hugo: “Een oude liefde van Marcel. (lacht) Ah ja, ze hebben een gemeenschappelijk verleden op cruises. Dat hebben de schrijvers goed bedacht.”
Jacky: “Het is zo zalig om te spelen. Nochtans geloofde ik het niet, toen ze mij belden met dit aanbod. Ah ja, ik kreeg het telefoontje op 1 april. ‘Stuur het mij eens op WhatsApp, anders geloof ik het niet’, zei ik. ‘Rita meert terug aan, gedaan met haar cruise’, stond er. En zo word ik dus een liefdesrivale voor Brigitte (Anke Helsen, red.). Maar hoe dat uitdraait, dat houden we nog even geheim natuurlijk.”
Hugo, jij hebt je rol als Marcel te danken aan Janine Bischops, die eerder Brigitte vertolkte en een goed woordje voor je deed. Zij moest echter vertrekken na gezondheidsproblemen.
Hugo: “En ik heb haar dan lange tijd niet gehoord. Maar gelukkig heb ik haar onlangs toch nog eens aan de telefoon gekregen, en ze klonk goed. Haar beide knieën moeten geopereerd worden en ze is bang voor die revalidatie. Maar ik heb haar gezegd dat ze het toch moet laten doen. Anders kan ze niet buitenkomen en zondert ze zich af van de wereld. Janine is zoals wij, ze moet onder de mensen kunnen komen. Lachen, zeveren, babbelen. Ik zal straks wat dichter bij haar wonen, dan kan ik ook wat vaker op bezoek gaan. En ik zal haar af en toe wel eens meesleuren. (lacht)”
Je zwaaide Hugo recent veel lof toe, Jacky. “Hij heeft alles wat ik zoek in een man”, klonk het.
Jacky: “Och ja, maak het nu ook niet groter dan het is. Maar het klopt wel. Zoals hij altijd beschermend is geweest voor Nicole en nu ook op de set altijd helpt waar hij kan. Ik kan veel van hem leren, hij is veel sterker als acteur. Iemand als Hugo kom je niet vaak tegen. Altijd goedgezind, altijd vriendelijk.”
Hugo: “Wij zien elkaar graag, hé. Maar er is niets tussen ons. Het is amicaal, professioneel, zoals ik iedereen bij ‘Familie’ graag zie.”
Jacky: “Ik heb Hugo hoog zitten en dat weet hij. Da’s ook de reden dat ik vroeger wat afstand hield van Nicole. Ze waakte als een leeuwin over hem. Als ik dan eens al lachend zei: ‘Zo’n vent als Hugo zou ik ook wel willen’, dat had ze niet graag, hoor.”
Jullie naderen de 80, maar aan afbouwen denken jullie duidelijk nog niet.
Hugo: “Als ze mij dit afpakken, of het zingen, het dansen op een podium… Dan kwijn ik gegarandeerd weg. Hier bij ‘Familie’ hangt zo’n toffe sfeer, daar krijg ik net energie van.”
Jacky: “‘Wanneer ga je eens genieten van het leven?’, vragen mensen mij soms. “Maar ik bén aan het genieten, elke dag.”
Jullie hebben allebei geen levenspartner. Helpt het vele werken ook om de eenzaamheid op afstand te houden?
Hugo: “(knikt) Ik ben een jaar op de sukkel geweest na ’t overlijden van Colleke. Maar het podium gaf me weer levensvreugde. De kansen die ik nu krijg, pak ik gretig vast. Ik wil niet eenzaam in m’n zetel zitten in m’n appartement.”
Jacky: “Dat is ook waarom ik bezig blijf. Tijdens de pandemie heb ik het heel zwaar gehad met het alleen zijn. Ik ging soms drie keer per dag naar de Delhaize om toch maar iemand te zien. Ik heb toen heel hard gehoopt dat ze me van ‘Familie’ nog eens zouden bellen. En dat gebeurde ook. (plots) Heel eerlijk: de dag dat ik niet meer normaal kan functioneren, mag het voor mij ook meteen gedaan zijn.”
Hugo: “Dat had ik ook afgesproken met Nicole. Toen ze in het ziekenhuis lag, zei de dokter me dat ze nog konden opereren, maar dat ze nooit meer zou bewegen of spreken. Dat wou ik niet. Ze wisten ook niet hoe lang ze nog zou leven in haar toestand. Dat kon net zo goed nog een jaar zijn. Dat mocht niet, dat zou zij ook niet gewild hebben. De scène, da’s ons leven, hé Jackske.”
Moet je niet af en toe wat tijd maken voor jezelf ook, Hugo? Je stond tientallen keren op het podium met het stuk ‘De Instagrannie’, er was de Winterrevue, straks komt het Schlagerfestival, ‘Familie’ dendert ook maar voort.
Hugo: “M’n management zorgt ervoor dat het niet té druk wordt. En ook m’n jongste broer Paul gaat af en toe op de rem staan. Hij en ik gaan in mei nog eens op cruise, op de Middellandse Zee. Eerst gaan we met vrienden ’n paar dagen naar de champagnestreek, daarna gaan we in Barcelona aan boord van de Explora 1, een magnifiek schip. Las Vegas zou ik ook nog wel eens willen zien, het is er enorm veranderd sinds m’n laatste bezoek met Nicole.”
Met haar ging je ook elke zomer naar jullie vaste hotel in Saint-Tropez. Heb je daar soms heimwee naar?
Hugo: “Ik ben terug geweest, op uitnodiging van Gert Verhulst. Met een zwaar hart, maar hij wist me te overtuigen. We zijn nog eens naar ons hotel geweest, die mensen zijn als familie, en ik heb er enorm gebleit. In m’n eentje naar daar gaan, dat zie ik me niet meer doen. Maar ja, Saint-Tropez… Het wordt m’n laatste rustplaats, hé. Ik heb Paul de laatste keer getoond waar hij m’n assen – samen met die van Nicole – moet uitstrooien in de zee. Eerst goed schudden en dan de baai in, met een fles champagne erbij.”
Jacky: “Groot gelijk, Hugo. Weer samen, zoals het hoort. Mijn laatste reis zal ook naar de zee gaan, naar Oostende.”
