“Loslaten om te knallen”: zo keert Sandrine André na de zomer met volle goesting terug naar Familie

Geen bombarie, wel goesting: voor Sandrine André voelt terug naar de set gaan als thuiskomen. Terwijl Vlaanderen nog aan het nagenieten is van zon en terrassen, schuift de Familie-ploeg alweer stevig in opname­modus. “De opnames lopen altijd zo’n drie maanden voor op de uitzendingen, dus de scripts voor het najaar zijn vaak al klaar in de zomer,” vertelt Sandrine in Primo. Dat vooruitwerken vraagt discipline — én een zomerse reset.

Ze probeert in juli en augustus bewust afstand te nemen van haar personage. “Tijdens de zomerstop probeer ik echt afstand te nemen, maar tegen het einde van de vakantie begint het toch te kriebelen,” lacht ze. Die kriebel is geen onrust maar brandstof: even weg om daarna scherper te spelen, met frisse ogen en nieuwe energie. “Tijdens die vakantie laad ik mijn batterijen op, dat heb ik nodig. Iedereen heeft af en toe een moment nodig om op te laden.”

Makkelijk is dat niet altijd geweest. “Ik merk dat ik altijd dingen wil afronden. De eerste tien jaar bij Familie had ik daar best last van,” geeft ze toe. Wie in een doorlopend verhaal speelt, kent het: scènes die half gedraaid zijn, verhaallijnen die in de lucht hangen… en dan ineens vier weken verlof. “Hoe kun je daar dan in godsnaam van genieten?” Het antwoord moest ze zichzelf aanleren: niet elk draadje hoeft strak vast te zitten om te kunnen ademen. “Collega’s lijken dat veel makkelijker los te kunnen laten,” zegt ze, zonder afgunst — eerder als les die ze stap voor stap onder de knie kreeg.

Precies daar zit de maturiteit van een doorwinterde actrice: weten wanneer je voluit gaat, en wanneer je loslaat. Door de zomer te gebruiken als echte pauze, keert Sandrine terug met focus. Het resultaat zie je in september: lichtere schouders, scherpere scènes. Geen uitputtingsslag, wel vakmanschap. Want in een reeks die maanden vooruitdenkt, is herstel net zo essentieel als tekstkennis en timing.

Bottom line: Sandrine André bewijst dat rust nemen geen luxe is maar onderdeel van het ambacht. Even loslaten om daarna harder te laten landen — zo wordt de start na de zomer geen sprong in het diepe, maar een welgemikte afzet richting een sterk najaar.