💔 “We moeten een nieuwe weg vinden zonder mama…” – Celien Hermans vertelt hoe het nu écht gaat met haar stiefvader Frank na het verlies van Margriet

Het overlijden van Margriet Hermans heeft een diepe leegte achtergelaten bij haar familie. Vooral voor haar dochter Celien Hermans en haar echtgenoot Frank is het leven sinds haar afscheid ingrijpend veranderd.

In een emotioneel gesprek vertelt Celien hoe zij en haar stiefvader proberen verder te gaan, al is dat allesbehalve eenvoudig.

Een huis zonder Margriet

Margriet was jarenlang het warme middelpunt van het gezin. Haar energie, humor en aanwezigheid vulden elke ruimte.

Nu moeten Celien en Frank leren omgaan met een stilte die er vroeger nooit was.

Voor Frank, die jarenlang aan Margriets zijde stond, is het gemis bijzonder zwaar. Ook Celien voelt elke dag hoe groot de leegte is die haar mama achterliet.

“Het zal nog even duren”

Celien verwoordt het eerlijk en aangrijpend.

“We zullen allebei een nieuwe weg in ons leven moeten inslaan, zonder mama, en daar zijn we volop mee bezig. Maar ik denk dat het nog wel even zal duren voor we die gevonden hebben.”

Met die woorden maakt ze duidelijk dat rouwen geen rechte lijn is.

Soms lijkt het even beter te gaan.

En dan komt het gemis plots opnieuw hard binnen.

Samen steun zoeken

Toch proberen Celien en Frank elkaar vast te houden in deze moeilijke periode.

Ze begrijpen elkaars verdriet als geen ander, omdat ze allebei iemand verloren die een onvervangbare plaats in hun leven innam.

Er zijn geen grote woorden nodig.

Soms is gewoon samen zijn al genoeg.

Stap voor stap vooruit

Celien beseft dat het leven nooit meer precies zal worden zoals vroeger.

Maar ze probeert samen met Frank een nieuw evenwicht te vinden.

Niet door Margriet los te laten, maar door haar op een andere manier mee te dragen.

In herinneringen.

In muziek.

In kleine dagelijkse momenten.

En vooral in de liefde die blijft bestaan, ook na het afscheid.

Een gemis dat blijft nazinderen

Het verdriet om Margriet Hermans zal nog lang voelbaar blijven.

Maar uit Celiens woorden spreekt ook kracht.

De kracht om verder te gaan.

De kracht om samen te rouwen.

En de kracht om, hoe moeilijk ook, langzaam opnieuw een weg te zoeken zonder de vrouw die voor altijd hun hart blijft vullen.