Na 54 jaar terug thuis: Hugo keert terug naar Antwerpen – “Daar kan ik eindelijk rust en geluk vinden”
Wemmel/AntwerpenCompleet onverwacht vertrekt Hugo Sigal (78) na 54 jaar uit Wemmel. Na de winterrevue ‘Let it snow’ in Het Witte Paard, maakt hij zich op om terug te keren naar zijn thuisstad Antwerpen. “De liefde voor Nicole en Wemmel zit in mijn hart, niet in de bakstenen.”
Hugo is thuis in Wemmel volop bezig met koffers pakken, want de komende weken verblijft hij in Blankenberge voor de nieuwe revue, waarin hij de hoofdrol speelt. “Na 43 jaar ben ik terug in het Witte Paard, waar Nicole en ik negen jaar na elkaar op het podium stonden”, vertelt hij. Binnen enkele maanden moet hij niet alleen zijn koffers, maar een hele verhuiswagen bovenhalen. In het voorjaar verdwijnt Goeiemorgen, morgen van de gevel en verhuist Hugo naar Antwerpen. “Ik weet het: ik heb altijd gezegd dat ik nooit uit Wemmel weg wilde. Hier was ik al die jaren gelukkig met Nicole. Ik zal zeker tranen laten als ik hier vertrek. Maar ik laat alleen de stenen achter, de liefde en de herinneringen neem ik mee naar Antwerpen.”
“Antwerpenaar gebleven”
De verhuis mag dan compleet onverwacht komen, de keuze voor Antwerpen is minder verrassend. “Ik ga gewoon terug naar mijn stad. In mijn hart ben ik altijd een Antwerpenaar gebleven. Ik woonde hier tot ik trouwde met Nicole. Maar later kwamen we samen altijd met veel plezier naar ‘t stad. Colleke was hier heel graag. Wandelen langs de kaaien, shoppen op de Meir, lekker iets gaan eten, een mooie voorstelling kijken of zelf optreden: de herinneringen aan Antwerpen zijn even mooi als die aan Wemmel.”
De zoektocht naar een geschikt eigen plekje duurde wel even. “Van nieuwbouw tot een plekje aan de Schelde: ik heb veel appartementen gezien. Maar meestal waren ze te klein: als artiest heb ik te veel spullen. Met een halve meter naast mijn bed kom ik er niet.” (lacht)
Uiteindelijk vond hij een droomplekje voor zichzelf. “Ik stapte een appartement binnen aan de Mechelsesteenweg en voelde meteen dat het goed zat. Daar kan ik de rest van mijn leven gelukkig zijn. Mijn broer en zijn gezin, met wie ik een heel nauwe band heb, wonen in de buurt en ik ben dichter bij mijn petekinderen.”
Hij is dan ook verlost van het lange pendelen. “Dit jaar tourde ik door Vlaanderen met De Instagrannie. Danni Heylen, Leen Dedievel, Lennart Lemmens en Jeroen Maes waren super collega’s, maar ik reisde apart. Ik was doodmoe, niet van het spelen maar van het alleen over en weer rijden. Voortaan rij ik samen met de collega’s bij een tournee, dat is veel gezelliger. Niet alleen de theaters, maar ook alles wat ik nodig heb, is voortaan op wandelafstand in Antwerpen. Of ik met een stadsfietsje rond ga rijden? Je brengt me op ideeën”, zegt Hugo lachend. En hangt ‘Goeiemorgen, morgen’ binnenkort aan de gevel in Antwerpen? “Ja, maar dan wel op het terras!”
De wereld rondvaren
Voor het zover is, gaat Hugo dromen van een witte kerst in Let it snow, wellicht de meest persoonlijke show die in Het Witte Paard al te zien was. “We gaan voor een gezellige en nostalgische show”, verklapt Hugo. “Ik mis de winters van vroeger, de goede oude tijd toen er nog sneeuw lag op kerstdag.” Hij probeert Koning Winter te overtuigen om het toch te laten sneeuwen, en krijgt daarbij onder meer de hulp van de kerstman en een sexy elfje. “In het scenario zit mijn eigen verhaal verweven, van mijn start bij het jeugdtheater tot nu. En natuurlijk blik ik terug op de jaren die ik hier met Nicole stond.”
Negen jaar na elkaar stonden Nicole en Hugo op de affiche in Het Witte Paard, tot 1982. Toen het koppel jubilerend dacht aan de tiende editie, vielen ze uit de boot, maar een schip bracht een oplossing. “Blijkbaar wist iedereen dat we niet meer zouden terugkeren in Blankenberge, alleen wij wisten van niks. Plots stonden we voor een voldongen feit. Dat viel heel zwaar, maar uiteindelijk bleek het een geluk. Want hierdoor begonnen we met cruises. Er ging een nieuwe wereld voor ons open en we bleven 25 jaar de wereld rondvaren.”
Van de zonnige cruisebestemmingen toen gaat het nu naar putje winter. “Sneeuw en winter, dat is eigenlijk mijn ding niet. Geef mij maar zon, strand en zee. Maar Nicole en ik trouwden op 1 december 1971 en de eerste drie dagen kwamen we niet buiten. (lacht) Onze huwelijksreis ging naar het mooie Oostenrijkse Seefeld. Daarna bleven we er elke winter terugkeren. Aanvankelijk gingen we skiën en schaatsen, later werden het wandelingen, net als in Saint-Tropez. De laatste keer was in 2019, maar toen voelde ik dat het te moeilijk werd voor Nicole. Sedertdien ben ik er niet meer geweest. Alleen ga ik daar niet naartoe.”
Drama op het podium
Ook tijdens deze revue komen voor Hugo veel herinneringen boven. Aan de huwelijksreis en de vakanties. Aan de jaren dat hij samen met Nicole optrad aan zee. Aan de volledige zomers toen ze samen in Blankenberge logeerden, terwijl hij daar nu alleen verblijft. En er is het moeilijkste moment uit het leven van het koppel. Op een ochtend vertelden ze hun ouders dat ze een kindje verwachtten, ‘s avonds tijdens de show kreeg Colleke op het podium een miskraam. “Daar hebben we ons kind verloren. (stilte) Ik weet niet hoe ik daarmee zal omgaan nu ik er terug ben. Ik probeer de herinneringen te plaatsen, want anders ben ik te emotioneel.”
“Toen ik voor het eerst weer begon op te treden na haar overlijden, kwam alles weer boven. Dat was heel moeilijk. Misschien gaat het daardoor nu beter, al is de locatie natuurlijk heel bijzonder voor ons. Gelukkig ben ik omringd door een sterke cast met mensen die ik al ken en bij wie ik me goed voel. Ik hoop dat ik tijdens de repetities de nare herinneringen van me af kan zetten, de mooie herinneringen herontdekken en genieten van het maken van deze revue. Het wordt een show in Las Vegas-sfeer, met alles erop en eraan. Alles waar Nicole en Hugo voor staan, komt tot leven. Dat zorgt er mee voor dat ik me er doorheen sla.”
Hugo leeft duidelijk weer helemaal op, nu hij een vaste rol heeft in de VTM-soap Familie en regelmatig in het theater staat. “Ik hoor nu eenmaal thuis op een podium.” Het contact met het publiek is al even belangrijk. “Mensen weten dat ik heel toegankelijk ben, dus iedereen spreekt me aan. Maar ik merk sinds mijn rol in Familie dat veel mensen me nu met Marcel aanspreken. Door #LikeMe vragen kinderen me dan weer of ze op de foto mogen met Meneer Wolfs. Onwaarschijnlijk toch, dat zoveel generaties me kennen. En al even ongelooflijk dat ik na 43 jaar toch weer op het podium van Het Witte Paard zal staan.”
“Ik heb dit ook nodig om verder te kunnen, want ik wil geen tijd hebben om te zitten piekeren of te veel te denken aan wat was”, besluit Hugo. “De periodes waarin ik triest ben en huil, worden steeds korter. Ik ben Nicole kwijt, maar ze is wel altijd bij mij. Dat zal in Het Witte Paard zeker het geval zijn. Maar zeker ook in Antwerpen, want de meeste plekjes daar herinneren ook aan haar. Hoelang ik nog doorga? Zolang ik me er goed bij voel en zeker ben dat ik er stá. De dag dat dat niet meer zo is, denk ik dat ik sterk genoeg zal zijn om zelf te beseffen dat het tijd is om te stoppen. Maar die dag is er nog lang niet.”
