
De familie koos er bewust voor om de laatste groet aan Willy Put niet in een aula te laten doorgaan, maar in zijn eigen zaak. “Papa had dat ook zo gewild”, zegt dochter Inge Put, die in naam van de familie spreekt. “De winkel was zijn tweede thuis. Hier leefde hij, hier werkte hij, hier was hij gelukkig.”
Al voor de start van de plechtigheid stond er een lange rij van mensen aan de deur van de winkel. Klanten, buren, vrienden en oud-medewerkers kwamen een voor een binnen om afscheid te nemen van de man die decennialang een vaste waarde was in de regio. De inkomhal van de winkel was ingekleed met zwarte gordijnen en overal stonden bloemenkransen en foto’s van Willy Put met zijn gezin en zijn personeel. Ook dat was belangrijk voor de familie. “Papa was altijd zo eerlijk en correct voor zijn mensen”, zegt Inge. “Daarom hebben we ook bewust een plaats voorzien voor het personeel. Dat hoorde bij hem.”
Moeilijke maanden
Willy Put overleed op 79-jarige leeftijd. In augustus 2025 kreeg hij het harde verdict van een ernstige pancreasaandoening. Kort daarna stopte hij met werken. “Hij was eigenlijk nog volop bezig met plannen”, zegt dochter Inge. “In oktober zou hij 80 worden. Hij zei altijd dat hij dan op pensioen zou gaan en dat we groot gingen vieren. Dat feest is er nooit meer gekomen. De voorbije maanden waren dan ook moeilijk. Het is niet makkelijk om je papa op deze manier los te laten, maar we proberen ons sterk te houden. We zijn met drie dochters, onze mama, onze kinderen, onze aanverwanten … We houden elkaar vast en steunen elkaar.”
Put was niet alleen de oprichter van de winkels van Vatana in Paal en Pelt, hij was ook de man die samen met zijn echtgenote Maria in de jaren 70 begon met een kleine schoenwinkel in Zelem en die stap voor stap uitgroeide tot een bekende naam in de Limburgse retail. “Hij heeft dat allemaal zelf opgebouwd”, zegt Inge trots. “Papa zat nooit stil. Hij was streng, maar rechtvaardig. En behulpzaam. En vooral: hij werkte keihard. Dat heeft hij ons ook geleerd. Gewoon doorgaan, niet opgeven.”
Niet opgeven
Vandaag werken er zo’n veertig mensen in de twee vestigingen van Vatana inclusief jobstudenten. De winkels groeiden uit tot echte familiezaken, waar ouders met hun kinderen komen winkelen en waar generaties elkaar kruisen. “Dat was ook zijn trots”, vertelt Inge. “Dat mensen hier niet gewoon kwamen kopen, maar zich thuis voelden.”