“DE DODENTOCHT VOOR EEUWIG…” – Dieter (64) bereikt na ALS-diagnose voor de 37ste keer de finish, maar dit afscheid breekt harten 👇
Na de diagnose ALS legde Dieter Van Meensel (64) de laatste kilometers van zijn 37ste Dodentocht af in een rolstoel. © DDJ
Een jaar geleden wandelde hij nog over de finish, zaterdag werd Dieter Van Meensel (64) er in zijn rolstoel naartoe geduwd. Een bijzonder emotioneel moment tijdens de Dodentocht. Nadat bij Dieter in april ALS werd vastgesteld, wilde hij nog één keer die eindmeet halen. Vanuit de laatste controlepost in het Antwerpse Branst duwde zijn familie hem over de laatste vijf kilometer. Onder een luid applaus bereikte Dieter de finish. “Het is hard en het doet pijn in ons hart, maar vandaag is dat een beetje verzacht”, zegt zijn zus Ann.
Dieter was jarenlang een gedreven sportman. Hij liep een zestigtal nationale en internationale marathons en nam deel aan tal van andere langeafstandswedstrijden. Zijn grootste sportieve passie was echter de Dodentocht. Dieter behoort tot de Club 30+, een select gezelschap van deelnemers die de Dodentocht minstens dertig keer succesvol hebben uitgelopen. Hij stond 36 keer aan de start en bereikte 31 keer de finish. Maar liefst achttien keer behoorde hij bovendien tot de eerste finishers.
37ste deelname
Dit jaar zou hij voor de 37ste keer aan de start staan. Enkele dagen na zijn 64ste verjaardag kreeg hij echter een verpletterende diagnose: ALS. “Het begon met keelpijn en plots veranderde zijn stem. Na een lange periode van onderzoeken kregen we op 14 april eindelijk de diagnose.”
Dieter heeft bulbaire ALS, een vorm waarbij de spieren die instaan voor spreken, slikken en ademen eerst worden aangetast. “Zijn stem was het eerste wat hij door de ziekte verloor. Daarna werd slikken en ademen steeds moeilijker. Ondertussen krijgt hij kunstmatige voeding via een sonde. Sinds kort kan hij ook niet meer wandelen.” De toestand gaat erg snel achteruit. Dieter, die in maart nog zonder problemen een twintigtal kilometer kon stappen, zit vandaag in een rolstoel.
Toch wilde hij de Dodentocht nog één keer beleven. De organisatie hielp daarom zijn wens mogelijk te maken. Via de wensambulance werd hij zaterdag naar de laatste controlepost in Branst gebracht. Daar stonden zijn broer Geert en zus Ann klaar. Samen begonnen ze aan de laatste vijf kilometer richting Bornem.
Ann en Geert duwden hun broer in zijn rolstoel over het parcours. Familieleden sloten aan en ook aan de finish stond de familie hem op te wachten. Zelfs zijn vader liep nog een stukje mee. Hoe dichter ze bij de finish kwamen, hoe meer mensen Dieter aanmoedigden. Uiteindelijk werd hij met een oorverdovend applaus onthaald. Samen met zijn familie ging hij nog één keer over de finish van ‘zijn Dodentocht’.
Op vier maanden tijd kan papa niet meer stappen, praten of eten, terwijl hij hier een jaar geleden nog over de finish liep
“We voelen de verbondenheid”, zegt zus Ann Van Meensel na de finish. “Het is hard en het doet pijn in ons hart, maar vandaag is dat een beetje verzacht. Hoe de mensen hem aanmoedigden… Dat deed zoveel deugd.”
Ook Dieter zelf genoot zichtbaar van het moment. “We zagen hoe hard onze ‘Di’ hiervan genoot. Elke keer stak hij zijn duim omhoog, hoe vermoeiend het ook voor hem was. Hij heeft er zo hard van genoten. En dat was voor ons het belangrijkste.”
Onderweg werd Dieter in de wensambulance nog gevraagd wat hij aan de mensen wilde zeggen. Zijn antwoord was kort, maar veelzeggend: “Ik wil de Dodentocht voor eeuwig.” Voor de familie was het dan ook meer dan alleen een laatste finish. Ze willen met het verhaal van Dieter ook aandacht vragen voor ALS.
“Het is belangrijk dat we hier staan en tonen dat er meer onderzoek moet gebeuren naar ALS”, zegt Ann. “Op vier maanden tijd kan hij niet meer stappen, praten of eten, terwijl onzen Di hier een jaar geleden nog over de finish liep.”
Ook Dieters schoonzoon Nicky maakte van de Dodentocht een bijzonder moment. Hij begeleidde Dieter jarenlang met de fiets tijdens zijn deelnames. Dit jaar besloot hij voor het eerst zelf de 100 kilometer te lopen, als eerbetoon aan zijn schoonvader. Samen met zijn vrouw Krizia begon hij aan de tocht. Met haar steun slaagde Nicky erin om zijn eerste Dodentocht volledig uit te lopen.