😢 CELIEN HERMANS DEELT EMOTIONEEL MOMENT: Een gemis blijft zwaar wegen – maar wat ze nu onthult, raakt recht in het hart
💔 TRIEST NIEUWS ROND CELIEN HERMANS: “DIT GEMIS BLIJFT BIJZONDER HARD AANKOMEN…” – Wat ze nu opnieuw voelt, maakt het verdriet om mama Margriet alleen maar intenser
Er zijn momenten waarop woorden simpelweg tekortschieten. Momenten waarop een herinnering plotseling zo dichtbij komt dat het lijkt alsof iemand die je mist nog heel even naast je staat. Voor Celien Hermans is dat verdriet sinds het afscheid van haar mama Margriet een werkelijkheid die steeds opnieuw kan terugkeren.
Margriet Hermans was voor Celien niet alleen haar mama, maar ook een vertrouwd gezicht, een stem en iemand die jarenlang een belangrijke plaats in haar leven innam. Het verlies heeft daardoor een leegte achtergelaten die niet zomaar kan worden opgevuld.
En hoewel Celien probeert verder te gaan, blijkt één ding bijzonder moeilijk: het dagelijkse leven gaat door, terwijl iemand die daar jarenlang deel van uitmaakte plots ontbreekt.
Soms is het een herinnering die onverwacht bovenkomt. Soms een gesprek waarin haar mama vroeger vanzelfsprekend ter sprake zou zijn gekomen. En soms is het juist een klein, ogenschijnlijk onbelangrijk moment dat het verdriet opnieuw naar de oppervlakte brengt.
Margriet overleed op 72-jarige leeftijd. Het nieuws kwam hard aan en Celien maakte het overlijden van haar mama zelf bekend. Daarmee begon voor haar familie een periode waarin verdriet, herinneringen en afscheid voortdurend door elkaar heen liepen.
Maar achter de publieke momenten schuilt een veel persoonlijker verhaal.
Want hoe neem je afscheid van iemand die zo lang een vanzelfsprekend onderdeel van je leven is geweest?
Celien hoeft daarvoor geen grote woorden te gebruiken. Juist de kleine dingen lijken het gemis soms het duidelijkst te maken.
Een herinnering kan genoeg zijn om haar terug te brengen naar vroeger. Een plek kan plotseling anders voelen. En een moment waarop ze haar mama iets zou willen vertellen, kan pijnlijk duidelijk maken dat die mogelijkheid er niet meer is.
Dat is misschien wel het moeilijkste aan rouwen: je neemt afscheid van een persoon, maar niet van alles wat die persoon in je leven heeft achtergelaten.
Margriet blijft voortleven in herinneringen, verhalen en momenten die Celien en haar familie met zich meedragen. En juist daarom kan het verdriet soms onverwacht opnieuw toeslaan.
😢 “Dit gemis blijft bijzonder hard aankomen…”
Die woorden vatten misschien beter samen wat veel nabestaanden ervaren: het verdriet verdwijnt niet simpelweg omdat de tijd verstrijkt. Het verandert. Soms wordt het zachter, maar op andere momenten kan het opnieuw keihard binnenkomen.
Voor Celien lijkt één gedachte daarbij steeds belangrijker te worden: je kunt iemand verliezen, maar wat die persoon voor je betekende, verdwijnt niet.
De herinneringen blijven.
De liefde blijft.
En misschien is dat uiteindelijk ook de manier waarop iemand die er niet meer is toch iedere dag een beetje aanwezig kan blijven.
💔 Wat Celien vandaag nog steeds met zich meedraagt, laat zien hoe diep de band met haar mama was. En precies dat maakt dit gemis zo moeilijk om in woorden te vatten…
👇 Welke herinnering aan Margriet voor Celien het meest blijft nazinderen, lees je in het volledige verhaal.