José De Cauwer over het verlies van zijn dochter: “Debbie en haar mama zijn er nu allebei niet meer, alsof een hoofdstuk uit mijn leven uitgegomd is”

Wielercommentator en voormalig bondscoach José De Cauwer sprak deze week voor het eerst openhartig over het immense verlies dat hem nog steeds achtervolgt: het overlijden van zijn dochter Debbie.

In een ontroerend interview blikt hij terug op een pijnlijke periode die zijn leven voor altijd veranderde. “Debbie en haar mama zijn er nu allebei niet meer. Het voelt alsof een heel hoofdstuk uit mijn leven plots is uitgegomd. Het went nooit,” vertelt José met breekbare stem.

🕯️ Een leegte die blijft

Debbie overleed enkele jaren geleden na een slepende ziekte. Haar dood volgde op het eerder verlies van haar moeder, José’s eerste vrouw. “Toen ik haar moeder verloor, dacht ik: dit is het zwaarste dat me kan overkomen. Tot Debbie ziek werd. Haar zien lijden, weten dat ik niets kon doen… dat vreet aan een mens. En nu zijn ze er allebei niet meer. Het voelt soms alsof ik zelf ook een stuk verdwenen ben,” vertelt hij.

❤️ Herinneringen die kracht geven

Ondanks het verdriet, haalt hij ook troost uit de herinneringen. “Debbie was zo’n vrolijk, warmhartig meisje. Ze hield van het leven, van de mensen rond haar. Soms hoor ik haar lachen in mijn hoofd. Dat helpt me overeind te blijven,” zegt hij.

José vertelt dat hij nog vaak met haar praat, alleen, thuis, of tijdens een rustige wandeling. “Je stopt niet met vader zijn als je kind er niet meer is. Je draagt ze mee. Altijd.”

🌹 Een boodschap van hoop

Met zijn verhaal wil José ook anderen die verlies kennen, moed geven. “Verdriet hoort bij het leven. Maar ook liefde. En die blijft, zelfs als de mensen die je liefhebt er niet meer zijn. Dat is het enige wat je kunt koesteren.”

🙏 Steun van vrienden en wielerfamilie

De Cauwer benadrukt hoe dankbaar hij is voor de steun die hij kreeg van vrienden en collega’s in de wielerwereld. “Zonder hen had ik het misschien niet gered. Ze hielden me bezig, sleepten me mee. Ze weten dat ik nog vaak aan Debbie en haar mama denk. En dat mag. Het is wie ik ben geworden.”

🕊️ José sluit af met een stille belofte: “Zolang ik adem, zullen ze bij mij zijn. In alles wat ik doe.”