Mathias Vergels Over Zijn Moeilijkste Beslissing Ooit: “Op die berg besefte ik dat het zo niet verder kon…
🎭 Mathias Vergels Over Zijn Moeilijkste Beslissing Ooit: “Op die berg besefte ik dat het zo niet verder kon…”
Het was een periode van intense twijfel en innerlijke strijd voor Mathias Vergels (33). Terwijl hij ver weg van huis bezig was met de opnames van ‘De Rugzak’, begon de populaire acteur – die jarenlang te zien was als Lowie in ‘Thuis’ – stilaan te beseffen dat zijn leven zo niet verder kon.
“In mijn hart had ik mijn keuze eigenlijk al gemaakt, maar mijn hoofd stribbelde nog tegen,” vertelt Mathias openhartig in een interview met Primo.
💬 “Ik combineerde al jaren ‘Thuis’ met allerhande andere projecten: theater, muziek, televisie… En dat was ook allemaal fantastisch om te doen. Maar er is ook zoiets als een grens. Ik voelde aan alles: dit wordt té veel. Ik was constant aan het rennen, van het ene project naar het andere, zonder ooit echt stil te staan. Niet omdat ik per se rust wilde, maar omdat ik tijd wilde. Tijd voor mijn gezin. Tijd voor mezelf. Tijd voor een gewoon weekend zonder verplichtingen.”
Sinds zijn veertiende stond Mathias voor de camera. Hij groeide letterlijk op in de Vlaamse televisiewereld. “Acteren was mijn leven, ik kende niets anders. Ik heb nooit iets anders gekend. Nooit een lange pauze, nooit tijd om even afstand te nemen van alles.”
En toen kwam die ene dag op de berg tijdens de opnames van ‘De Rugzak’. Een moment van inzicht dat alles veranderde.
“Daar, op die bergtop, viel alles op zijn plaats. Ik zat daar en dacht: ‘Het is nu of nooit. Ik moet voor mezelf kiezen.’ De angst voor het onbekende viel plots van me af. Ik voelde: het zal goed komen. Zelfs als ik het verkeerde pad kies, zal ik eruit leren. Ik heb daar voor het eerst aan mezelf getoond dat ik méér ben dan enkel acteur. Dat ik sterk genoeg ben om een nieuwe weg in te slaan.”
Of we Mathias ooit nog als Lowie in ‘Thuis’ zullen zien? Daar laat hij voorlopig nog geen uitsluitsel over. Maar één ding is duidelijk: zijn keuze was nodig. Voor zijn gezondheid, zijn geluk en vooral voor zijn toekomst.
